علمی و آموزشی

در قرآن كريم بيش از يكصد نام براي قيامت ذكر شده است مانند :

يوم الحسرة (مريم ، 39)

يوم الحساب (غافر ، 27 )

يوم الآخرة (بقره ، 177)

يوم الدين (حمد ، 4)

يوم الفصل (نبأ ، 17)

يوم الموعود (بروج ، 2)

يوم العظيم (مريم ، 37)

قرآن كريم قيامت را با نشانه معرفي مي كند  از جمله در سوره ي تكوير آیات 1 تا 9 براي آغاز قيامت 8 نشانه ذكر شده است . نفخه صور  يكي از اين علامت هاست كه توسط فرشته اي به نام اسرافيل (ع) صورت مي گيرد . با دميدن جناب اسرافيل در صور تمام مردم مي ميرند . بار دوم كه در صور دميده مي شود همگان براي حسابرسي روز قيامت زنده مي شوند .

پس از پايان مرحله رستاخيز و ويراني جهان ، مرحله دوم آغاز مي گردد تا براي رسيدگي به اعمال انسان ها كه در پرونده هركس ضبط و ثبت است ، دادگاه عدل خداوند تشكيل شود. قرآن در اين باره مي فرمايد : « وَ جَاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفّاً صَفا » ؛ « و به فرمان پروردگارت فرشته ها صف در صف در آيند . »

در قيامت بازپرسي ، همگاني و عمومي است و حتّي از پيامبران خدا نيز پرسش مي شود. در صحراي محشر ، گواهاني نيز عليه انسان ها اقامه شكايت و شهادت مي كنند. برخي از شاكيان عبارت است از  :

1. خداوند متعال (يونس ، 61) ،

2. پيامبران و اوصياي الهي (نساء ، 41) ،

3. اعضا و جوارح انسان مانند: دست، پا ، پوست تن و ... (نور ، 24 و فصلت ، 21) ،

4.  فرشتگان (ق ، 21) ،

5. زميني كه انسان روي آن زندگي كرده و اطاعت و گناه از او سر زده است (زلزال ، 4) ،

6. زماني كه اعمال در آن انجام شده است .