1- اوقات شريفه را از براى دعا كردن اختيار كند؛ مثل روز عرفه و ماه مبارك رمضان و روز جمعه و وقت سحر و شبهاى جمعه و شبهاى قدر و امثال اينها.

2- حالتى را ملاحظه كند كه در آن حالت ، استجابت دعا وارد شده ؛ مثل در حال آمدن باران و عقب نمازهاى واجب ، ميان اذان و اقامه ، هنگام روزه بودن و وقت وزيدن باد، درنماز وتر و بعد از سپيده دم و بعد از ظهر و بعد از مغرب .

3-  با طهارت باشد، يعنى وضو يا غسل داشته باشد.4- رو به قبله باشد.

5- كف دستهاى خود را بلند كند.

6- تضرع و زارى كند و با خضوع و خوف و خشيت و هيبت باشد.

7- جزم داشته باشد به اين كه دعاى او اجابت مى شود و يقين داشته باشد كه رد نخواهد شد.

8- اصرار به دعا كند و لا اقل سه مرتبه آن را تكرار كند.

9- قبل از دعا، ذكر خدا كند و تمجيد و تعظيم او كند و صلوات بر محمد صلى الله عليه و آله و آل او فرستد.

10- توبه كند و از گناهان خود پشيمان شود و اگر مظلمه بر گردن او باشد ادا كند؛ يا عزم به ادا كردن آن نمايد.

11- به تمام همت خود رو به خدا آورد و از هر چه غير اوست قطع اميد نمايد.

12- لباس و مكان و غذاى او از حلال باشد.

13- حاجات خود را يكى يكى نام ببرد.

14- فقط براى خود دعا نكند بلكه ديگران را در دعاى خود شريك سازد.

15- گريه كند و يا حالت گريه به خود بگيرد.

16- دعا را تا وقت حاجت تاخير نيندازد، بلكه پيش از احتياج دعا كند.

(از کتاب خزاين مرحوم نراقی )